Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Przedwiośnie - Znaczenie tytułu

Znaczenie tytułu może wydawać się oczywiste. Przedwiośnie to oczywiście okres poprzedzający wiosnę. Słońce świeci wówczas mocniej, topnieją lody, zaczyna nieśmiało budzić się nowe życie. Doskonale opisał to sam Żeromski w końcowym fragmencie części pierwszej – „Szklane domy”: „Przedwiośnie zdmuchnęło już z dachów bud najbliższych lód i śnieg – ogrzało już naturalnym powiewem południa wnętrza, które długa i ciężka zima, wróg biedaków, przejmowała śmiercionośnym tchnieniem. Pourywane rynny, dziurawe dachy, spleśniałe ściany kryła już ta nieśmiertelna artystka, wiosenka, nadchodząca pozłotą i posrebrzeniem, zielenią i spłowiałowością, barwami swymi, które rozpościera nad światem”.

O tej porze Baryka zobaczył ubogą Polskę. Niby zrujnowaną, a jednak próbującą podnieść się z uśmiechem wolności. Samo przedwiośnie w powieści nie oznacza pory roku, ale właśnie sytuację w jakiej znajduje się ówczesne państwo. Metaforyczne znaczenie przedwiośnia odnaleźć można chociażby w słowach Szymona Gajowca: „To dopiero przedwiośnie nasze. Wychodzimy na przemarzniętą rolę i oglądamy dalekie zagony (…) Wierzymy, że doczekamy się jasnej wiosenki naszej”. Te słowa są pełne nadziei i wiary, że dzięki pracy, którą trzeba będzie włożyć następne pokolenia będą żyły w lepszym kraju.